blīkaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of blīkaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.blīkō
2nd sing.blīkizi
3rd sing.blīkidi
1st dualblīkōz
2nd dualblīkadiz
1st plur.blīkamaz
2nd plur.blīkid
3rd plur.blīkandi

Indicative Past

1st sing.blaik
2nd sing.blaiht
3rd sing.blaik
1st dualblikū
2nd dualblikudiz
1st plur.blikum
2nd plur.blikud
3rd plur.blikun

Subjunctive Present

1st sing.blīkaų
2nd sing.blīkaiz
3rd sing.blīkai
1st dualblīkaiw
2nd dualblīkaidiz
1st plur.blīkaim
2nd plur.blīkaid
3rd plur.blīkain

Subjunctive Past

1st sing.blikį̄
2nd sing.blikīz
3rd sing.blikī
1st dualblikīw
2nd dualblikīdiz
1st plur.blikīm
2nd plur.blikīd
3rd plur.blikīn

Imperative

2nd sing.blīk
3rd sing.blīkadau
2nd dualblīkadiz
2nd plur.blīkid
3rd plur.blīkandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.blīkai
2nd sing.blīkazai
3rd sing.blīkadai
1st plur.blīkandai
2nd plur.blīkandai
3rd plur.blīkandai

Subjunctive

2nd sing.blīkaizau
3rd sing.blīkaidau
1st plur.blīkaindau
2nd plur.blīkaindau
3rd plur.blīkaindau

Participles

Presentblīkandz
Pastblikanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *bʰleyǵ- (“to shine”).

Verbs referencing "blīkaną"

English blight, Dutch blijken, German, old spelling bleichen, Swedish blixtra, Old Saxon blikan, Old Frisian blixenia, Middle Dutch bliken, Old English blican, English blike.

Cognates

-