Aspect
Imperfective
Imperfective
Present
| ja | zieję |
| ty | ziejesz |
| on;ona;ono | zieje |
| my | ziejemy |
| wy | ziejecie |
| oni | zieją |
Future
| ja | będę ziać |
| ty | będziesz ziać |
| on;ona;ono | będzie ziać |
| my | będziemy ziać |
| wy | będziecie ziać |
| oni | będą ziać |
Masculine Forms
Past
| ja | ziałem |
| ty | ziałeś |
| on | ział |
| my | zialiśmy |
| wy | zialiście |
| oni | ziali |
Future
| ja | będę ział |
| ty | będziesz ział |
| on | będzie ział |
| my | będziemy ziali |
| wy | będziecie ziali |
| oni | będą ziali |
Conditional
| ja | ziałbym |
| ty | ziałbyś |
| on | ziałby |
| my | zialibyśmy |
| wy | zialibyście |
| oni | zialiby |
Conditional Perfective
| ja | ziałbym był |
| ty | ziałbyś był |
| on | ziałby był |
| my | zialibyśmy byli |
| wy | zialibyście byli |
| oni | zialiby byli |
Feminine Forms
Past
| ja | ziałam |
| ty | ziałaś |
| ona | ziała |
| my | ziałyśmy |
| wy | ziałyście |
| oni | ziały |
Future
| ja | będę ziała |
| ty | będziesz ziała |
| ona | będzie ziała |
| my | będziemy ziały |
| wy | będziecie ziały |
| oni | będą ziały |
Conditional
| ja | ziałabym |
| ty | ziałabyś |
| ona | ziałaby |
| my | ziałybyśmy |
| wy | ziałybyście |
| oni | ziałyby |
Conditional Perfective
| ja | ziałabym była |
| ty | ziałabyś była |
| ona | ziałaby była |
| my | ziałybyśmy były |
| wy | ziałybyście były |
| oni | ziałyby były |
Other
Imperative
| ziej |
| niech zieje |
| ziejmy |
| ziejcie |
| niech zieją |
Translations
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *zijati.
Verbs referencing "ziać"
English
gum.
Sample Sentences
-
Ja, choć nie jestem uczonym, jak ci dwaj panowie, nie mogę jednak w to uwierzyć; byłoby to zejść do poziomu umysłowego włościan okolicznych, którzy gotowi przysiądz, że widzieli psa, ziejącego ogniem i siarką.
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
Był to pies olbrzymi, czarny, jak węgiel, ale nie pies zwyczajny. Jego rozwarta paszcza ziała ogniem, z oczu sypały się iskry, cały pysk był jakby w płomieniach. Najstraszniejsza zmora nie mogła być straszniejszą od tego piekielnego zwierza, wyłaniającego się ku nam z ciemności.
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
U stóp naszych leżało olbrzymia psisko, wielkości młodej lwicy; był to mieszaniec wyżła i brytana. Zagasłe oczy świeciły jeszcze, zakrwawiony pysk ział ogniem.
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
[...] a i my także, nie mogliśmy się wstrzymać od okrzyku wobec takiego zjawiska. Był to pomysł piekielny ! -- chodziło nietylko o wystraszenie ofiary, lecz i o utrudnienie śledztwa, albowiem pies, ziejący ogniem, przejmował włościan okolicznych strachem przesądnym i odejmował im ochotę ścigania tego potwora. Mówiłem ci to już raz w Londynie, Watson, a teraz powtarzam, że Stapleton był [...]
(Tajemnica Baskerville'ów)