Aspect
Perfective
Perfective
Future
| ja | domyślę |
| ty | domyślisz |
| on;ona;ono | domyśli |
| my | domyślimy |
| wy | domyślicie |
| oni | domyślą |
Masculine Forms
Past
| ja | domyśliłem |
| ty | domyśliłeś |
| on | domyślił |
| my | domyśliliśmy |
| wy | domyśliliście |
| oni | domyślili |
Future
| ja | domyślę |
| ty | domyślisz |
| on | domyśli |
| my | domyślimy |
| wy | domyślicie |
| oni | domyślą |
Conditional
| ja | domyśliłbym |
| ty | domyśliłbyś |
| on | domyśliłby |
| my | domyślilibyśmy |
| wy | domyślilibyście |
| oni | domyśliliby |
Conditional Perfective
| ja | domyśliłbym był |
| ty | domyśliłbyś był |
| on | domyśliłby był |
| my | domyślilibyśmy byli |
| wy | domyślilibyście byli |
| oni | domyśliliby byli |
Feminine Forms
Past
| ja | domyśliłam |
| ty | domyśliłaś |
| ona | domyśliła |
| my | domyśliłyśmy |
| wy | domyśliłyście |
| oni | domyśliły |
Future
| ja | domyślę |
| ty | domyślisz |
| ona | domyśli |
| my | domyślimy |
| wy | domyślicie |
| oni | domyślą |
Conditional
| ja | domyśliłabym |
| ty | domyśliłabyś |
| ona | domyśliłaby |
| my | domyśliłybyśmy |
| wy | domyśliłybyście |
| oni | domyśliłyby |
Conditional Perfective
| ja | domyśliłabym była |
| ty | domyśliłabyś była |
| ona | domyśliłaby była |
| my | domyśliłybyśmy były |
| wy | domyśliłybyście były |
| oni | domyśliłyby były |
Other
Imperative
| domyśl |
| niech domyśli |
| domyślmy |
| domyślcie |
| niech domyślą |
Impersonal
| domyślono by |
| domyślono by |
Verbs conjugated like domyślić
przechylić,
przechwalić,
rozpierdolić,
scalić,
pokrochmalić,
pochwalić,
skulić,
podchylić,
skawalić,
doszkolić,
podbielić,
wmyślić,
pożalić,
nakrochmalić,
opitolić,
zagramolić,
wykrochmalić,
obezsilić,
zredlić,
zradlić, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *domysliti. By surface analysis, do- + myślić.
Sample Sentences
-
Holmes siedział, odwrócony do mnie plecami; widzieć mnie nie mógł, a ja zachowywałem się tak cichutko, że nie mógł domyślić się, czem jestem zajęty.
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
-- Po czem to miarkujesz, Holmes ? -- Jesteś rzeźwy, pachnący, w dobrym humorze. Nigdy nie domyślisz się, gdzie ja byłem.
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
-- Urwała się trzecia nić ! -- zawołał Holmes. -- To sprytny hultaj! Wiedział, gdzie mieszkam, w jakim interesie sir Henryk przybył do mnie; poznał mnie na Regent-Street; domyślił się, że spostrzegłem numer dorożkarza, że go sprowadzę, i dlatego wymienił moje nazwisko. Powiadam ci, Watson, mamy przeciwnika nielada. Zaszachowano mnie w Londynie. Życzę ci lepszego powodzenia [...]
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
[...] Nie dziw, że znam pańskie stosunki ze słynnym detektywem -- rzekł pan Stapleton. -- Wszak wiadomo powszechnie, iż jesteście w przyjaźni ze sobą. Gdy doktor Mortimer wymienił mi pańskie nazwisko; domyśliłem się odrazu, że pan Sherlock Holmes wziął w swoje ręce tę sprawę i że pan tu przybyłeś z jego ramienia. Rzecz naturalna, że chciałbym się dowiedzieć, co pan Sherlock Holmes o tem myśli.
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
[...] jest konieczną dla dobra okolicy. Gniewałby się na mnie, gdyby wiedział, że radzę sir Henrykowi opuścić te strony. Spełniłam swój obowiązek i nic już więcej nie dodam. Muszę wracać, bo brat domyśli się, żem rozmawiała z panem. Dowidzenia!
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
[...] rozróżnić twoich śladów z pośród innych. Lecz gdy chcesz mnie wywieść w pole, radzę ci używać innych papierosów, bo ilekroć ujrzę munsztuk z marką fabryczną Broadley, Oxford-Street, zawsze się domyślę, iż mój przyjaciel Watson jest w pobliżu. Patrz, rzuciłeś niedopalony papieros, zapewne w chwili, gdyś zdecydował się wejść do tej jaskini.
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
Spojrzałem na portret z wielkiem zaciekawieniem. -- Nigdybym się nie domyślił, że to on -- rzekł Holmes. -- Twarz łagodna, spokojna, tylko w oczach... płomienie. Wyobrażałem go sobie tęższym i groźniejszym.
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
-- Słyszał wystrzały i domyślił się, że jego „ sztuka ” wyszła na jaw. Nie zastaniemy go już -- mówił Holmes.
(Tajemnica Baskerville'ów)
-
[...] w dniu, oznaczonym na zamach, żona oświadczyła się przeciwko niemu. Do uszu jej doszła wieść o nagłej śmierci zbiegłego więźnia na moczarach, a że wiedziała, iż pies trzymany jest tam na uwięzi, domyśliła się, jaką śmierć Stapleton gotuje sir Henrykowi, tembardziej, gdy mąż przyprowadził psa i zamknął go w oficynie.
(Tajemnica Baskerville'ów)