ślubić – Polish verb conjugation

Polish verb forms of ślubić

Aspect

Imperfective

Imperfective

Present

jaślubię
tyślubisz
on;ona;onoślubi
myślubimy
wyślubicie
oniślubią

Future

jabędę ślubić
tybędziesz ślubić
on;ona;onobędzie ślubić
mybędziemy ślubić
wybędziecie ślubić
onibędą ślubić

Perfective

Future

Masculine Forms

Past

jaślubiłem
tyślubiłeś
onślubił
myślubiliśmy
wyślubiliście
oniślubili

Future

jabędę ślubił
tybędziesz ślubił
onbędzie ślubił
mybędziemy ślubili
wybędziecie ślubili
onibędą ślubili

Conditional

jaślubiłbym
tyślubiłbyś
onślubiłby
myślubilibyśmy
wyślubilibyście
oniślubiliby

Conditional Perfective

jaślubiłbym był
tyślubiłbyś był
onślubiłby był
myślubilibyśmy byli
wyślubilibyście byli
oniślubiliby byli

Feminine Forms

Past

jaślubiłam
tyślubiłaś
onaślubiła
myślubiłyśmy
wyślubiłyście
oniślubiły

Future

jabędę ślubiła
tybędziesz ślubiła
onabędzie ślubiła
mybędziemy ślubiły
wybędziecie ślubiły
onibędą ślubiły

Conditional

jaślubiłabym
tyślubiłabyś
onaślubiłaby
myślubiłybyśmy
wyślubiłybyście
oniślubiłyby

Conditional Perfective

jaślubiłabym była
tyślubiłabyś była
onaślubiłaby była
myślubiłybyśmy były
wyślubiłybyście były
oniślubiłyby były

Other

Imperative

ślub
niech ślubi
ślubmy
ślubcie
niech ślubią

Impersonal

ślubiono by
ślubiono by

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Slavic *sъľubiti
3. Old Polish ślubić
4. Polish ślubić
5. Inherited from Old Polish ślubić. By surface analysis, z- + lubić.

Sample Sentences

  • My w kościele byli,
  • Dwoje dziatek ślubili.|We were in the church,
  • And married two children.
  • Bom cię nieszczerze ślubiła. (For I have married you dishonestly.)