nima – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of nima

Nominal Forms

Infinitive: nima
Past Participle: numin; nomin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iæknimer
þūnimer
hannimer
vī(r)nimom
ī(r)nimin
þē(r)nima

Preterite

iak;iæknam
þūnamt
hannam
vī(r)nāmom; nōmom
ī(r)nāmin; nōmin
þē(r)nāmo; nōmo

Conjunctive

Present

iak;iæknime
þūnime
hannime
vī(r)nimom
ī(r)nimin
þē(r)nimin

Preterite

iak;iæknāme; nōme
þūnāme; nōme
hannāme; nōme
vī(r)nāmom; nōmom
ī(r)nāmin; nōmin
þē(r)nāmin; nōmin

Imperative

þūnime
vī(r)nimom
ī(r)nimin

Verbs conjugated like 'nima'

nima, sima,

Verbs similar to 'nima'

lima, næma, sima, tima, anama, bita, biþa, dia, diia, døma,

Etymology

From Old Norse nema, from Proto-Germanic *nemaną. See: Proto-Germanic '*nemaną'.