Nominal Forms
Infinitive:
nima
Past Participle:
numin; nomin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | nimer |
| þū | nimer |
| han | nimer |
| vī(r) | nimom |
| ī(r) | nimin |
| þē(r) | nima |
Preterite
| iak;iæk | nam |
| þū | namt |
| han | nam |
| vī(r) | nāmom; nōmom |
| ī(r) | nāmin; nōmin |
| þē(r) | nāmo; nōmo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | nime |
| þū | nime |
| han | nime |
| vī(r) | nimom |
| ī(r) | nimin |
| þē(r) | nimin |
Preterite
| iak;iæk | nāme; nōme |
| þū | nāme; nōme |
| han | nāme; nōme |
| vī(r) | nāmom; nōmom |
| ī(r) | nāmin; nōmin |
| þē(r) | nāmin; nōmin |
Imperative
| þū | nime |
| vī(r) | nimom |
| ī(r) | nimin |
Verbs similar to 'nima'
lima,
næma,
sima,
tima,
anama,
bita,
biþa,
dia,
diia,
døma,
Etymology
From Old Norse nema, from Proto-Germanic *nemaną. See: Proto-Germanic '
*nemaną'.