Nominal Forms
Infinitive:
þorva
Past Participle:
thorft
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | þarf |
| þū | þarf |
| han | þarf |
| vī(r) | þorvom |
| ī(r) | þorvin |
| þē(r) | þorva |
Preterite
| iak;iæk | þorfte; þurfte |
| þū | þorfte; þurfte |
| han | þorfte; þurfte |
| vī(r) | þorftom; þurftom |
| ī(r) | þorftin; þurftin |
| þē(r) | þorfto; þurfto |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | þorve |
| þū | þorve |
| han | þorve |
| vī(r) | þorvom |
| ī(r) | þorvin |
| þē(r) | þorvin |
Preterite
| iak;iæk | þorfte; þurfte |
| þū | þorfte; þurfte |
| han | þorfte; þurfte |
| vī(r) | þorftom; þurftom |
| ī(r) | þorftin; þurftin |
| þē(r) | þorftin; þurftin |
Imperative
| þū | þarf |
| vī(r) | þorvom |
| ī(r) | þorvin |
Verbs conjugated like 'þorva'
þorva,
Verbs similar to 'þorva'
þora,
ærva,
dirva,
iorþa,
sova,
tørva,
tyrva,
þola,
þra,
þura,
Etymology
From Old Norse þurfa, from Proto-Germanic *þurbaną. See: Old Norse '
þurfa', Proto-Germanic '
*þurbaną'.
Verbs referencing "þorva"
Swedish
tarva.