Nominal Forms
Infinitive:
hafa
Present participle:
hafandi
Past participle:
haft
The Verbix conjugation routines for
Old Norse
are under construction. Therefore, there might be errors and incomplete inflections. Thank you for your patience!
Cognates
See the
2 cognates of hafa
Indicative
Present
| ek | hefi |
| þú | hefir |
| hann | hefir |
| vér | hǫfum |
| þér | hafið |
| þeir | hafa |
Past
| ek | hafða |
| þú | hafðir |
| hann | hafði |
| vér | hǫfðum |
| þér | hǫfðuð |
| þeir | hǫfðu |
Subjunctive
Present
| ek | hafa |
| þú | hafir |
| hann | hafi |
| vér | hafim |
| þér | hafið |
| þeir | hafi |
Past
| ek | hafða |
| þú | hafðir |
| hann | hafði |
| vér | hafðim |
| þér | hafðið |
| þeir | hafði |
Verbs conjugated like 'hafa'
hafa,
Verbs similar to 'hafa'
erfa,
fara,
gefa,
hefna,
horfa,
lifa,
sama,
vaka,
æpa,
bera,
Etymology
From Proto-Germanic *habjaną (“to have, hold”), ultimately from Proto-Indo-European *kap- (“to take, seize”). Cognate with Old English habban, Old Frisian hebba, Old Saxon hebbian, Old High German habēn, Gothic 𐌷𐌰𐌱𐌰𐌽 (haban). See: Proto-Germanic '
*habjaną', Old English '
habban', Old Saxon '
hebbian'.
Verbs referencing "hafa"
Danish
have, Norwegian, nynorsk
have, Norwegian
ha, Norwegian, nynorsk
ha, Swedish
ha, German, old spelling
haben, Icelandic
hafa, Old English
habban, Faroese
hava, Norwegian, nynorsk
hava, Old Swedish
hava, Elfdalian
åvå.