Noun: vængr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | vængr |
| Sg. Def. | vængrinn |
| Pl. Indef. | vængir |
| Pl. Def. | vængirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | vængjar |
| Sg. Def. | vængjarins |
| Pl. Indef. | vængja |
| Pl. Def. | vængjanna |
Dative
| Sg. Indef. | væng |
| Sg. Def. | vænginum |
| Pl. Indef. | vængjum |
| Pl. Def. | vængjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | væng |
| Sg. Def. | vænginn |
| Pl. Indef. | vængi |
| Pl. Def. | vængina |
Sample Sentences
Nouns inflected like vængr
þjóleggr,
jóreykr,
leggr,
mergr,
ylr,
vængr,
sekkr,
drykkr,
hryggr,
eykr,
byrr,
hyrr,
lœkr,
vefr,
Etymology
1. Of uncertain origin. Possibly from Proto-Germanic *wēingijaz, from Proto-Indo-European *h₂weh₁- (“to blow”), thus related to vindr.
2. Compare also Danish vinge, Norwegian Bokmål vinge, Swedish vinge and Middle English winge, wenge (whence English wing), which differ in the stem vowel. See: Danish Nouns '
vinge', Norwegian Bokmål Nouns '
vinge', Swedish Nouns '
vinge', Middle English Nouns '
winge', English Nouns '
wing'.
Verbs referencing "vængr"
English Nouns
wing, Icelandic Nouns
vængur, Danish Nouns
vinge, Norwegian Bokmål Nouns
vinge, Swedish Nouns
vinge, Faroese Nouns
vongur, Middle English Nouns
winge.
Translations