Noun: rǫnd
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | rǫnd |
| Sg. Def. | rǫndin |
| Pl. Indef. | randar; randir |
| Pl. Def. | randarnar; randirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | randar |
| Sg. Def. | randarinnar |
| Pl. Indef. | randa |
| Pl. Def. | randanna |
Dative
| Sg. Indef. | rǫnd; rǫndu |
| Sg. Def. | rǫndinni |
| Pl. Indef. | rǫndum |
| Pl. Def. | rǫndunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rǫnd |
| Sg. Def. | rǫndina |
| Pl. Indef. | randar; randir |
| Pl. Def. | randarnar; randirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rǫnd
rǫnd,
Etymology
1. From Proto-Norse *ᚱᚨᛞᚢ (*radu /randu/), from Proto-Germanic *randō, which according to Duden is related to *hramō (“framework”). Pokorny prefers a derivation from Proto-Indo-European *h₁rem- (“to rest”).
2. Cognate with Old English rand (“edge, rim; (poetic) shield”). See: Old English Nouns '
rand'.
Verbs referencing "rǫnd"
Danish Nouns
rand, Norwegian Bokmål Nouns
rand, Norwegian Nynorsk Nouns
rand, Old English Nouns
rand, Swedish Nouns
rand, Icelandic Nouns
rönd.
Translations