Noun: geirr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | geirr |
| Sg. Def. | geirrinn |
| Pl. Indef. | geirar |
| Pl. Def. | geirarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | geirs |
| Sg. Def. | geirsins |
| Pl. Indef. | geira |
| Pl. Def. | geiranna |
Dative
| Sg. Indef. | geiri |
| Sg. Def. | geirinum |
| Pl. Indef. | geirum |
| Pl. Def. | geirunum |
Accusative
| Sg. Indef. | geir |
| Sg. Def. | geirinn |
| Pl. Indef. | geira |
| Pl. Def. | geirana |
Sample Sentences
-
but old age gives / him no peace (though spears would.) [verse 16 of the Hávamál Ósnjallr maðr / hyggsk munu ey lifa, ef hann við víg varask; en elli gefr / hánum engi frið, þótt hánum geirar gefi. A cowardly man / believes he will live forever if he keep himself away from battle]
Nouns inflected like geirr
skarfr,
øruggleikr,
stríðleikr,
greypleikr,
mildleikr,
hildileikr,
þykkleikr,
úfríðleikr,
vitrleikr,
jarldómr,
kunnleikr,
slœgleikr,
auraskortr,
tíðleikr,
roskinleikr,
horskleikr,
sandmelr,
døkkleikr,
skærleikr,
værleikr, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Proto-Germanic *gaizaz, from Proto-Indo-European *ǵʰoysós (“throwing spear”), from Proto-Indo-European *ǵʰey- (“to drive, move, fling”). Cognate with Old English gār, Old Frisian gēr, Old Saxon gēr, Old High German gēr, Low German gere, Dutch geer. See: Dutch Nouns '
geer'.
Verbs referencing "geirr"
Old English Nouns
gar, Danish Nouns
ger, Finnish Nouns
keihäs, Finnish Nouns
kaira, Icelandic Nouns
geir, Norwegian Nynorsk Nouns
geir, Swedish Nouns
gissel, Gothic Nouns
𐌲𐌰𐌹𐍃.
Translations