Noun: agn
Gender: n
Nominative
| Sg. Indef. | agn |
| Sg. Def. | agnit |
| Pl. Indef. | ǫgn |
| Pl. Def. | ǫgnin |
Genitive
| Sg. Indef. | agns |
| Sg. Def. | agnsins |
| Pl. Indef. | agna |
| Pl. Def. | agnanna |
Dative
| Sg. Indef. | agni |
| Sg. Def. | agninu |
| Pl. Indef. | ǫgnum |
| Pl. Def. | ǫgnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | agn |
| Sg. Def. | agnit |
| Pl. Indef. | ǫgn |
| Pl. Def. | ǫgnin |
Sample Sentences
Etymology
From Proto-Germanic *aganą (“bait”), from Proto-Indo-European *h₂eḱH-ono-, same source as Sanskrit अश्नाति (aśnāti, “to eat”), Sanskrit अशन (aśana, “eating”), Ancient Greek ἄκολος (ákolos, “morsel”). See: Ancient Greek Nouns '
ἄκολος'.
Verbs referencing "agn"
Danish Nouns
agn, Faroese Nouns
agn, Icelandic Nouns
agn, Norwegian Bokmål Nouns
agn, Norwegian Nynorsk Nouns
agn, Swedish Nouns
agn.
Translations