Noun: ǫnd
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | ǫnd |
| Sg. Def. | ǫndin |
| Pl. Indef. | endr; andir |
| Pl. Def. | endrnar; andirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | andar |
| Sg. Def. | andarinnar |
| Pl. Indef. | anda |
| Pl. Def. | andanna |
Dative
| Sg. Indef. | ǫnd; ǫndu |
| Sg. Def. | ǫndinni; ǫndunni |
| Pl. Indef. | ǫndum |
| Pl. Def. | ǫndunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ǫnd |
| Sg. Def. | ǫndina |
| Pl. Indef. | endr; andir |
| Pl. Def. | endrnar; andirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like ǫnd
ǫnd,
Etymology
From Proto-Germanic *anadz (“duck, ennet”), from Proto-Indo-European *h₂énh₂ts.
Verbs referencing "ǫnd"
Danish Nouns
and, Norwegian Bokmål Nouns
and, Norwegian Nynorsk Nouns
and, Swedish Nouns
and, Faroese Nouns
ond, Danish Nouns
ånd, Norwegian Bokmål Nouns
ånd, Norwegian Nynorsk Nouns
ånd, Faroese Nouns
ont, Icelandic Nouns
önd, Old English Nouns
oroþ.
Translations