scilian – Old English verb conjugation

Old English verb forms of scilian

Infinitive

sċilian
sċilienne

Participles

Presentsċiliende
Past(ġe)sċilod

Indicative

Present

1st sing.sċiliġe
2nd sing.sċilast
3rd sing.sċilaþ
1st plur.sċiliaþ
2nd plur.sċiliaþ
3rd plur.sċiliaþ

Past

1st sing.sċilode
2nd sing.sċilodest
3rd sing.sċilode
1st plur.sċilodon
2nd plur.sċilodon
3rd plur.sċilodon

Subjunctive

Present

1st sing.sċiliġe
2nd sing.sċiliġe
3rd sing.sċiliġe
1st plur.sċiliġen
2nd plur.sċiliġen
3rd plur.sċiliġen

Past

1st sing.sċilode
2nd sing.sċilode
3rd sing.sċilode
1st plur.sċiloden
2nd plur.sċiloden
3rd plur.sċiloden

Imperative

Singularsċila
Pluralsċiliaþ

Etymology

From Proto-Germanic *skilōną, *skiljaną (“to divide, limit”), from Proto-Indo-European *(s)kelH- (“to split, cut”).

Verbs referencing "scilian"

English skill.

Sample Sentences

Cognates

-