sceaðian – Old English verb conjugation

Old English verb forms of sceaðian

Infinitive

sċeaðian
sċeaðienne

Participles

Presentsċeaðiende
Past(ġe)sċeaðod

Indicative

Present

1st sing.sċeaðiġe
2nd sing.sċeaðast
3rd sing.sċeaðaþ
1st plur.sċeaðiaþ
2nd plur.sċeaðiaþ
3rd plur.sċeaðiaþ

Past

1st sing.sċeaðode
2nd sing.sċeaðodest
3rd sing.sċeaðode
1st plur.sċeaðodon
2nd plur.sċeaðodon
3rd plur.sċeaðodon

Subjunctive

Present

1st sing.sċeaðiġe
2nd sing.sċeaðiġe
3rd sing.sċeaðiġe
1st plur.sċeaðiġen
2nd plur.sċeaðiġen
3rd plur.sċeaðiġen

Past

1st sing.sċeaðode
2nd sing.sċeaðode
3rd sing.sċeaðode
1st plur.sċeaðoden
2nd plur.sċeaðoden
3rd plur.sċeaðoden

Imperative

Singularsċeaða
Pluralsċeaðiaþ

Etymology

From Proto-Germanic *skaþōną. Cognate with Old High German scadōn, Old Norse skaða. See: Proto-Germanic '*skaþōną'.

Sample Sentences

Cognates

-