Infinitive
ġenugan
Participles
Indicative
Present
| 1st sing. | ġeneah |
| 3rd sing. | ġeneah |
| 1st plur. | ġenugon |
| 2nd plur. | ġenugon |
| 3rd plur. | ġenugon |
Past
| 1st sing. | ġenohte |
| 2nd sing. | ġenohtest |
| 3rd sing. | ġenohte |
| 1st plur. | ġenohton |
| 2nd plur. | ġenohton |
| 3rd plur. | ġenohton |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | ġenuge |
| 2nd sing. | ġenuge |
| 3rd sing. | ġenuge |
| 1st plur. | ġenugen |
| 2nd plur. | ġenugen |
| 3rd plur. | ġenugen |
Past
| 1st sing. | ġenohte |
| 2nd sing. | ġenohte |
| 3rd sing. | ġenohte |
| 1st plur. | ġenohten |
| 2nd plur. | ġenohten |
| 3rd plur. | ġenohten |
Imperative
Verbs conjugated like 'genugan'
genugan,
Verbs similar to 'genugan'
gebugan,
gengan,
bebugan,
gangan,
gebigan,
gebygan,
gecegan,
gecigan,
gecuman,
gecygan,
Etymology
1. From Proto-Germanic *ganuganą (“to be permitted, be enough”), from Proto-Indo-European *h₂neḱ- (“to reach, attain”).
2. Cognate with Old Frisian nōgia (“to be enough”), Old Saxon ginuht from the unrecorded verb *ginugan, Old High German ginuogen (“to suffice”), Old Norse nógja (“to suffice”), Gothic 𐌲𐌰𐌽𐍉𐌷𐌾𐌰𐌽 (ganōhjan, “to be content”), Old English ġenēah (“sufficiency, abundance”). See: Proto-Germanic '
*ganuganą', Old Frisian 'nōgia'.
Sample Sentences
Cognates
-