gemacian – Old English verb conjugation

Old English verb forms of gemacian

Infinitive

ġemacian
ġemacienne

Participles

Presentġemaciende
Pastġemacod

Indicative

Present

1st sing.ġemaciġe
2nd sing.ġemacast
3rd sing.ġemacaþ
1st plur.ġemaciaþ
2nd plur.ġemaciaþ
3rd plur.ġemaciaþ

Past

1st sing.ġemacode
2nd sing.ġemacodest
3rd sing.ġemacode
1st plur.ġemacodon
2nd plur.ġemacodon
3rd plur.ġemacodon

Subjunctive

Present

1st sing.ġemaciġe
2nd sing.ġemaciġe
3rd sing.ġemaciġe
1st plur.ġemaciġen
2nd plur.ġemaciġen
3rd plur.ġemaciġen

Past

1st sing.ġemacode
2nd sing.ġemacode
3rd sing.ġemacode
1st plur.ġemacoden
2nd plur.ġemacoden
3rd plur.ġemacoden

Imperative

Singularġemaca
Pluralġemaciaþ

Etymology

From ġe- + macian. Cognate with Old Saxon gimakōn, Old High German gimahhōn.

Sample Sentences

Cognates

-