fultumian – Old English verb conjugation

Old English verb forms of fultumian

Infinitive

fultumian
fultumienne

Participles

Presentfultumiende
Past(ġe)fultumod

Indicative

Present

1st sing.fultumiġe
2nd sing.fultumast
3rd sing.fultumaþ
1st plur.fultumiaþ
2nd plur.fultumiaþ
3rd plur.fultumiaþ

Past

1st sing.fultumode
2nd sing.fultumodest
3rd sing.fultumode
1st plur.fultumodon
2nd plur.fultumodon
3rd plur.fultumodon

Subjunctive

Present

1st sing.fultumiġe
2nd sing.fultumiġe
3rd sing.fultumiġe
1st plur.fultumiġen
2nd plur.fultumiġen
3rd plur.fultumiġen

Past

1st sing.fultumode
2nd sing.fultumode
3rd sing.fultumode
1st plur.fultumoden
2nd plur.fultumoden
3rd plur.fultumoden

Imperative

Singularfultuma
Pluralfultumiaþ

Verbs conjugated like 'fultumian'

cnossian, hwisprian, hwistlian, sagian, sacian, sadian, solian, siwian, sipian, yrsian, myrþrian, fuglian, fundian, fulwian, fullian, leornian, borcian, borgian, beorhtian, wohhian, etc. (List truncated at 20 verbs)

Etymology

fultum (“aid, assistance”) + -ian

Sample Sentences

  • The Anglo-Saxon Chronicle
  • An. DCC.XCVII Hēr Rōmane Leone þām papan his tungan forcurfon ⁊ his ēagan āstungon, ⁊ hine of his setle āflīemdon, ⁊ þā sōna eft, Gode fultomiendum, hē meahte ġesēon ⁊ sprēcan ⁊ eft was papa swā hē ǣr wæs. (Year 797 In this year the Romans cut out the tongue of Pope Leo [III] and gouged out his eyes and drove him from his throne. And soon, through God helping him, he was able to see and speak again, and became pope again just like he was.)

Cognates

-