Noun: blæge
Gender:
Nominative
| Singular | blǣġe |
| Plural | blǣġan |
Genitive
| Singular | blǣġan |
| Plural | blǣġena |
Dative
| Singular | blǣġan |
| Plural | blǣġum |
Accusative
| Singular | blǣġan |
| Plural | blǣġan |
Sample Sentences
Etymology
From Proto-Germanic *blaigijǭ (“blay, bleak, gudgeon”), from Proto-Indo-European *bʰleyk- (“to shine”).
Translations