spurnan – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of spurnan

Infinitive

spūrnan

Participles

Presentspūrnandi
Pastgispornan; spornan

Indicative

Present

1st sing.spūrnu
2nd sing.spūrnis
3rd sing.spūrnid
1st plur.spūrnad
2nd plur.spūrnad
3rd plur.spūrnad

Past

1st sing.spōrn
2nd sing.spurni
3rd sing.spōrn
1st plur.spurnun
2nd plur.spurnun
3rd plur.spurnun

Subjunctive

Present

1st sing.spūrne
2nd sing.spūrnes
3rd sing.spūrne
1st plur.spūrnen
2nd plur.spūrnen
3rd plur.spūrnen

Past

1st sing.spurni
2nd sing.spurnis
3rd sing.spurni
1st plur.spurnin
2nd plur.spurnin
3rd plur.spurnin

Imperative

Singularspūrn
Pluralspūrnad

Verbs conjugated like spurnan

spurnan,

Etymology

From Proto-West Germanic *spurnan, from Proto-Germanic *spurnaną (“to kick”). See: Proto-Germanic '*spurnaną'.

Sample Sentences

Cognates

-