Infinitive
blōian
Participles
| Present | blōiandi |
| Past | giblōian; blōian |
Indicative
Present
| 1st sing. | blōiu |
| 2nd sing. | blōis |
| 3rd sing. | blōid |
| 1st plur. | blōiad |
| 2nd plur. | blōiad |
| 3rd plur. | blōiad |
Past
| 1st sing. | bliow |
| 2nd sing. | bliowi |
| 3rd sing. | bliow |
| 1st plur. | bliowun |
| 2nd plur. | bliowun |
| 3rd plur. | bliowun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | blōie |
| 2nd sing. | blōies |
| 3rd sing. | blōie |
| 1st plur. | blōien |
| 2nd plur. | blōien |
| 3rd plur. | blōien |
Past
| 1st sing. | bliowi |
| 2nd sing. | bliowis |
| 3rd sing. | bliowi |
| 1st plur. | bliowin |
| 2nd plur. | bliowin |
| 3rd plur. | bliowin |
Imperative
| Singular | blōi |
| Plural | blōiad |
Verbs conjugated like bloian
bloian,
Etymology
From Proto-Germanic *blōaną (“to flower, blossom, flourish”), from Proto-Indo-European *bʰleh₃- (“to thrive, bloom”). See: Proto-Germanic '
*blōaną'.
Sample Sentences
Cognates
-