plaier – Old French verb conjugation

Old French verb forms of plaier

Infinitive

plaier
avoir plaié

Gerund

en plaiant

Participles

Presentplaiant
Pastplaié

Indicative

Present

1st sing.plai
2nd sing.plaies
3rd sing.plaie
1st plur.plaions
2nd plur.plaiez
3rd plur.plaient

Imperfect

1st sing.plaioie; plaieie; plaioe; plaieve
2nd sing.plaioies; plaieies; plaioes; plaieves
3rd sing.plaioit; plaieit; plaiot; plaieve
1st plur.plaiiiens; plaiiens
2nd plur.plaiiiez; plaiiez
3rd plur.plaioient; plaieient; plaioent; plaievent

Preterite

1st sing.plaiai
2nd sing.plaias
3rd sing.plaia
1st plur.plaiames
2nd plur.plaiastes
3rd plur.plaierent

Future

1st sing.plaierai
2nd sing.plaieras
3rd sing.plaiera
1st plur.plaierons
2nd plur.plaieroiz; plaiereiz; plaierez
3rd plur.plaieront

Conditional

1st sing.plaieroie; plaiereie
2nd sing.plaieroies; plaiereies
3rd sing.plaieroit; plaiereit
1st plur.plaieriiens; plaieriens
2nd plur.plaieriiez; plaieriez
3rd plur.plaieroient; plaiereient

Subjunctive

Present

1st sing.plai
2nd sing.plais
3rd sing.plait
1st plur.plaions
2nd plur.plaiez
3rd plur.plaient

Imperfect

1st sing.plaiasse
2nd sing.plaiasses
3rd sing.plaiast
1st plur.plaiissons; plaiissiens
2nd plur.plaiissoiz; plaiissez; plaiissiez
3rd plur.plaiassent

Imperative

2nd sing.plaie
1st plur.plaions
2nd plur.plaiez

Etymology

plaie + -er.

Sample Sentences

  • Des mains, que il avoit plaiees. (His hands, that he had wounded) [c. 1180, Chrétien de Troyes, Lancelot ou le Chevalier de la charrette:]

Cognates

-