pendre – Old French verb conjugation

Old French verb forms of pendre

Infinitive

pendre
avoir pendu

Gerund

en pendant

Participles

Presentpendant
Pastpendu

Indicative

Present

1st sing.pent
2nd sing.penz
3rd sing.pent
1st plur.pendons
2nd plur.pendez
3rd plur.pendent

Imperfect

1st sing.pendoie; pendeie
2nd sing.pendoies; pendeies
3rd sing.pendoit; pendeit
1st plur.pendiiens; pendiens
2nd plur.pendiiez; pendiez
3rd plur.pendoient; pendeient

Preterite

1st sing.pendi
2nd sing.pendis
3rd sing.pendié
1st plur.pendimes
2nd plur.pendistes
3rd plur.pendierent

Future

1st sing.pendrai
2nd sing.pendras
3rd sing.pendra
1st plur.pendrons
2nd plur.pendroiz; pendreiz; pendrez
3rd plur.pendront

Conditional

1st sing.pendroie; pendreie
2nd sing.pendroies; pendreies
3rd sing.pendroit; pendreit
1st plur.pendriiens; pendriens
2nd plur.pendriiez; pendriez
3rd plur.pendroient; pendreient

Subjunctive

Present

1st sing.pende
2nd sing.pendes
3rd sing.pende
1st plur.pendons
2nd plur.pendez
3rd plur.pendent

Imperfect

1st sing.pendisse
2nd sing.pendisses
3rd sing.pendist
1st plur.pendissons; pendissiens
2nd plur.pendissoiz; pendissez; pendissiez
3rd plur.pendissent

Imperative

2nd sing.pent
1st plur.pendons
2nd plur.pendez

Etymology

From Late Latin pendĕre (conjugation confused with or altered by pendere (“to suspend, hang”)) for Latin pendēre, present active infinitive pendeō.

Verbs referencing "pendre"

French pendre.

Sample Sentences

Cognates

-