mundifier – Old French verb conjugation

Old French verb forms of mundifier

Infinitive

mundifier
avoir mundifié

Gerund

en mundifant

Participles

Presentmundifant
Pastmundifié

Indicative

Present

1st sing.mundif
2nd sing.mundifes
3rd sing.mundife
1st plur.mundifons
2nd plur.mundifiez
3rd plur.mundifent

Imperfect

1st sing.mundifoie; mundifeie; mundifoe; mundifieve
2nd sing.mundifoies; mundifeies; mundifoes; mundifieves
3rd sing.mundifoit; mundifeit; mundifot; mundifieve
1st plur.mundifiiens; mundifiens
2nd plur.mundifiiez; mundifiez
3rd plur.mundifoient; mundifeient; mundifoent; mundifievent

Preterite

1st sing.mundifai
2nd sing.mundifas
3rd sing.mundifa
1st plur.mundifames
2nd plur.mundifastes
3rd plur.mundifierent

Future

1st sing.mundiferai
2nd sing.mundiferas
3rd sing.mundifera
1st plur.mundiferons
2nd plur.mundiferoiz; mundifereiz; mundiferez
3rd plur.mundiferont

Conditional

1st sing.mundiferoie; mundifereie
2nd sing.mundiferoies; mundifereies
3rd sing.mundiferoit; mundifereit
1st plur.mundiferiiens; mundiferiens
2nd plur.mundiferiiez; mundiferiez
3rd plur.mundiferoient; mundifereient

Subjunctive

Present

1st sing.mundif
2nd sing.mundis
3rd sing.mundit
1st plur.mundifons
2nd plur.mundifiez
3rd plur.mundifent

Imperfect

1st sing.mundifasse
2nd sing.mundifasses
3rd sing.mundifast
1st plur.mundifissons; mundifissiens
2nd plur.mundifissoiz; mundifissez; mundifissiez
3rd plur.mundifassent

Imperative

2nd sing.mundife
1st plur.mundifons
2nd plur.mundifiez

Verbs conjugated like mundifier

mundifier,

Etymology

Borrowed from Latin mundificō, from the adjective mundus. See: Latin 'mundificō'.

Sample Sentences

Cognates

-