dauber – Old French verb conjugation

Old French verb forms of dauber

Infinitive

dauber
avoir daubé

Gerund

en daubant

Participles

Presentdaubant
Pastdaubé

Indicative

Present

1st sing.daup
2nd sing.daubes
3rd sing.daube
1st plur.daubons
2nd plur.daubez
3rd plur.daubent

Imperfect

1st sing.dauboie; daubeie; dauboe; daubeve
2nd sing.dauboies; daubeies; dauboes; daubeves
3rd sing.dauboit; daubeit; daubot; daubeve
1st plur.daubiiens; daubiens
2nd plur.daubiiez; daubiez
3rd plur.dauboient; daubeient; dauboent; daubevent

Preterite

1st sing.daubai
2nd sing.daubas
3rd sing.dauba
1st plur.daubames
2nd plur.daubastes
3rd plur.dauberent

Future

1st sing.dauberai
2nd sing.dauberas
3rd sing.daubera
1st plur.dauberons
2nd plur.dauberoiz; daubereiz; dauberez
3rd plur.dauberont

Conditional

1st sing.dauberoie; daubereie
2nd sing.dauberoies; daubereies
3rd sing.dauberoit; daubereit
1st plur.dauberiiens; dauberiens
2nd plur.dauberiiez; dauberiez
3rd plur.dauberoient; daubereient

Subjunctive

Present

1st sing.daup
2nd sing.daus
3rd sing.daut
1st plur.daubons
2nd plur.daubez
3rd plur.daubent

Imperfect

1st sing.daubasse
2nd sing.daubasses
3rd sing.daubast
1st plur.daubissons; daubissiens
2nd plur.daubissoiz; daubissez; daubissiez
3rd plur.daubassent

Imperative

2nd sing.daube
1st plur.daubons
2nd plur.daubez

Verbs conjugated like dauber

destorber, desturber, adouber, gaber, rober, dauber, adober, aduber,

Etymology

Origin obscure. Probably from a merger of Latin dealbō (“to whiten”) and the Germanic root of adober (“to knight, equip”). See: Latin 'dealbō'.

Verbs referencing "dauber"

English bedaub.

Sample Sentences

Cognates

-