criquer – Old French verb conjugation

Old French verb forms of criquer

Infinitive

criquer
avoir criqué

Gerund

en criquant

Participles

Presentcriquant
Pastcriqué

Indicative

Present

1st sing.cric
2nd sing.criques
3rd sing.crique
1st plur.criquons
2nd plur.criquez
3rd plur.criquent

Imperfect

1st sing.criquoie; criqueie; criquoe; criqueve
2nd sing.criquoies; criqueies; criquoes; criqueves
3rd sing.criquoit; criqueit; criquot; criqueve
1st plur.criquiiens; criquiens
2nd plur.criquiiez; criquiez
3rd plur.criquoient; criqueient; criquoent; criquevent

Preterite

1st sing.criquai
2nd sing.criquas
3rd sing.criqua
1st plur.criquames
2nd plur.criquastes
3rd plur.criquerent

Future

1st sing.criquerai
2nd sing.criqueras
3rd sing.criquera
1st plur.criquerons
2nd plur.criqueroiz; criquereiz; criquerez
3rd plur.criqueront

Conditional

1st sing.criqueroie; criquereie
2nd sing.criqueroies; criquereies
3rd sing.criqueroit; criquereit
1st plur.criqueriiens; criqueriens
2nd plur.criqueriiez; criqueriez
3rd plur.criqueroient; criquereient

Subjunctive

Present

1st sing.cric
2nd sing.cris
3rd sing.crit
1st plur.criquons
2nd plur.criquez
3rd plur.criquent

Imperfect

1st sing.criquasse
2nd sing.criquasses
3rd sing.criquast
1st plur.criquissons; criquissiens
2nd plur.criquissoiz; criquissez; criquissiez
3rd plur.criquassent

Imperative

2nd sing.crique
1st plur.criquons
2nd plur.criquez

Verbs conjugated like criquer

criquer, remarquer,

Etymology

From Middle Dutch kricken, crieken (“to creak; crack”), from Proto-West Germanic *krakōn (“to crash, crack, creak”), ultimately of imitative origin. Related to Middle English creken (“to creak”). More at English creak. See: English 'creak'.

Sample Sentences

Cognates

-