Infinitive
Gerund
en conreant
Participles
| Present | conreant |
| Past | conreé |
Indicative
Present
| 1st sing. | conroi |
| 2nd sing. | conroies |
| 3rd sing. | conroie |
| 1st plur. | conreons |
| 2nd plur. | conreez |
| 3rd plur. | conroient |
Imperfect
| 1st sing. | conreoie; conreeie; conreoe; conreeve |
| 2nd sing. | conreoies; conreeies; conreoes; conreeves |
| 3rd sing. | conreoit; conreeit; conreot; conreeve |
| 1st plur. | conreïiens; conreïens |
| 2nd plur. | conreïiez; conreïez |
| 3rd plur. | conreoient; conreeient; conreoent; conreevent |
Preterite
| 1st sing. | conreai |
| 2nd sing. | conreas |
| 3rd sing. | conrea |
| 1st plur. | conreames |
| 2nd plur. | conreastes |
| 3rd plur. | conreerent |
Future
| 1st sing. | conreerai |
| 2nd sing. | conreeras |
| 3rd sing. | conreera |
| 1st plur. | conreerons |
| 2nd plur. | conreeroiz; conreereiz; conreerez |
| 3rd plur. | conreeront |
Conditional
| 1st sing. | conreeroie; conreereie |
| 2nd sing. | conreeroies; conreereies |
| 3rd sing. | conreeroit; conreereit |
| 1st plur. | conreeriiens; conreeriens |
| 2nd plur. | conreeriiez; conreeriez |
| 3rd plur. | conreeroient; conreereient |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | conroi |
| 2nd sing. | conrois |
| 3rd sing. | conroit |
| 1st plur. | conreons |
| 2nd plur. | conreez |
| 3rd plur. | conroient |
Imperfect
| 1st sing. | conreasse |
| 2nd sing. | conreasses |
| 3rd sing. | conreast |
| 1st plur. | conreïssons; conreïssiens |
| 2nd plur. | conreïssoiz; conreïssez; conreïssiez |
| 3rd plur. | conreassent |
Imperative
| 2nd sing. | conroie |
| 1st plur. | conreons |
| 2nd plur. | conreez |
Etymology
From Vulgar Latin *conrēdāre, from Latin con- (“with; together”) + a verb of Germanic origin derived from Proto-Germanic *raidaz (“ready, prepared”).
Sample Sentences
-
Bien cunreez come gent fiere (Well equipped like a proud people) [c. 1170, Wace, Le Roman de Rou:]
Cognates
-