Infinitive
Gerund
en conduisant
Participles
| Present | conduisant |
| Past | conduit |
Indicative
Present
| 1st sing. | condui |
| 2nd sing. | conduis |
| 3rd sing. | conduit |
| 1st plur. | conduions |
| 2nd plur. | conduiiez |
| 3rd plur. | conduient |
Imperfect
| 1st sing. | conduisoie; conduiseie |
| 2nd sing. | conduisoies; conduiseies |
| 3rd sing. | conduisoit; conduiseit |
| 1st plur. | conduisiiens; conduisiens |
| 2nd plur. | conduisiiez; conduisiez |
| 3rd plur. | conduisoient; conduiseient |
Preterite
| 1st sing. | conduis |
| 2nd sing. | conduisis |
| 3rd sing. | conduist |
| 1st plur. | conduisimes |
| 2nd plur. | conduisistes |
| 3rd plur. | conduistrent |
Future
| 1st sing. | conduirai |
| 2nd sing. | conduiras |
| 3rd sing. | conduira |
| 1st plur. | conduirons |
| 2nd plur. | conduiroiz; conduireiz; conduirez |
| 3rd plur. | conduiront |
Conditional
| 1st sing. | conduiroie; conduireie |
| 2nd sing. | conduiroies; conduireies |
| 3rd sing. | conduiroit; conduireit |
| 1st plur. | conduiriiens; conduiriens |
| 2nd plur. | conduiriiez; conduiriez |
| 3rd plur. | conduiroient; conduireient |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | conduie |
| 2nd sing. | conduies |
| 3rd sing. | conduie |
| 1st plur. | conduiiens; conduions |
| 2nd plur. | conduiiez |
| 3rd plur. | conduient |
Imperfect
| 1st sing. | conduisisse |
| 2nd sing. | conduisisses |
| 3rd sing. | conduisist |
| 1st plur. | conduisissons; conduisissiens |
| 2nd plur. | conduisissoiz; conduisissez; conduisissiez |
| 3rd plur. | conduisissent |
Imperative
| 2nd sing. | condui |
| 1st plur. | conduions |
| 2nd plur. | conduiiez |
Etymology
From Latin condūcere (“lead, bring or draw together”), from con- + dūcō (“lead”). See: Latin '
condūcō'.
Verbs referencing "conduire"
French
conduire.
Sample Sentences
-
Si aiderez a cunduire ma gent. (If you will help me guide my people) [c. 1150, Turoldus, La Chanson de Roland:]
Cognates
-