bruir – Old French verb conjugation

Old French verb forms of bruir

Infinitive

bruir
avoir broï; bruï

Gerund

en bruiant

Participles

Presentbruiant
Pastbroï; bruï

Indicative

Present

1st sing.brui
2nd sing.bruis
3rd sing.bruit
1st plur.bruions
2nd plur.bruiiez
3rd plur.bruient

Imperfect

1st sing.bruioie; bruieie
2nd sing.bruioies; bruieies
3rd sing.bruioit; bruieit
1st plur.bruiiiens; bruiiens
2nd plur.bruiiiez; bruiiez
3rd plur.bruioient; bruieient

Preterite

1st sing.broï; bruï
2nd sing.broïs; bruïs
3rd sing.broï; bruï
1st plur.broïmes; bruïmes
2nd plur.broïstes; bruïstes
3rd plur.broïrent; bruïrent

Future

1st sing.bruirai
2nd sing.bruiras
3rd sing.bruira
1st plur.bruirons
2nd plur.bruiroiz; bruireiz; bruirez
3rd plur.bruiront

Conditional

1st sing.bruiroie; bruireie
2nd sing.bruiroies; bruireies
3rd sing.bruiroit; bruireit
1st plur.bruiriiens; bruiriens
2nd plur.bruiriiez; bruiriez
3rd plur.bruiroient; bruireient

Subjunctive

Present

1st sing.bruie
2nd sing.bruies
3rd sing.bruie
1st plur.bruiiens; bruions
2nd plur.bruiiez
3rd plur.bruient

Imperfect

1st sing.broïsse; bruïsse
2nd sing.broïsses; bruïsses
3rd sing.broïst; bruïst
1st plur.broïssons; broïssiens; bruïssons; bruïssiens
2nd plur.broïssoiz; broïssez; broïssiez; bruïssoiz; bruïssez; bruïssiez
3rd plur.broïssent; bruïssent

Imperative

2nd sing.brui
1st plur.bruions
2nd plur.bruiiez

Verbs conjugated like bruir

bruir,

Etymology

Borrowed from Frankish *brōjan (“to boil, burn”).

Verbs referencing "bruir"

German, old spelling brühen.

Sample Sentences

Cognates

-