Infinitive
kennen
Participles
| Present | kennendi |
| Past | cant; gicant |
Indicative
Present
| 1st sing. | kenno; kennon |
| 2nd sing. | kennis; kennist |
| 3rd sing. | kennit |
| 1st plur. | kennen |
| 2nd plur. | kennit |
| 3rd plur. | kennent |
Past
| 1st sing. | canda |
| 2nd sing. | candos |
| 3rd sing. | canda |
| 1st plur. | candun |
| 2nd plur. | candut |
| 3rd plur. | candun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | kenne |
| 2nd sing. | kennes; kennest |
| 3rd sing. | kenne |
| 1st plur. | kennen |
| 2nd plur. | kennet |
| 3rd plur. | kennen |
Past
| 1st sing. | kendi |
| 2nd sing. | kendis |
| 3rd sing. | kendi |
| 1st plur. | kendin |
| 2nd plur. | kendit |
| 3rd plur. | kendin |
Imperative
| Singular | kenni |
| Plural | kennit |
Verbs conjugated like kennen
kennen,
Etymology
Sample Sentences
Cognates
-