copon – Old Dutch verb conjugation

Old Dutch verb forms of copon

Infinitive

cōpon

Participles

Presentcōpondi
Pastcōpot; gicōpot

Indicative

Present

1st sing.cōpo; cōpon
2nd sing.cōpos; cōpost
3rd sing.cōpot
1st plur.cōpon
2nd plur.cōpot
3rd plur.cōpont

Past

1st sing.cōpoda
2nd sing.cōpodos
3rd sing.cōpoda
1st plur.cōpodun
2nd plur.cōpodut
3rd plur.cōpodun

Subjunctive

Present

1st sing.cōpo
2nd sing.cōpos; cōpost
3rd sing.cōpo
1st plur.cōpon
2nd plur.cōpot
3rd plur.cōpon

Past

1st sing.cōpodi
2nd sing.cōpodis
3rd sing.cōpodi
1st plur.cōpodin
2nd plur.cōpodit
3rd plur.cōpodin

Imperative

Singularcōpo
Pluralcōpot

Verbs conjugated like copon

copon,

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-