brennen – Old Dutch verb conjugation

Old Dutch verb forms of brennen

Infinitive

brennen

Participles

Presentbrennendi; brennenti
Pastbrant; gibrant

Indicative

Present

1st sing.brenno; brennon; brennu
2nd sing.brennis; brennist
3rd sing.brennit
1st plur.brennen; brennem; brennemēs
2nd plur.brennit; brennet
3rd plur.brennent

Past

1st sing.branda; branta
2nd sing.brandos; brantōs; brenntōst
3rd sing.branda; branta
1st plur.brandun; brantum; brantumēs
2nd plur.brandut; brantut
3rd plur.brandun; brantun

Subjunctive

Present

1st sing.brenne
2nd sing.brennes; brennest; brennēs; brennēst
3rd sing.brenne
1st plur.brennen; brennēm; brennēn; brennemēs
2nd plur.brennet; brennēt
3rd plur.brennen; brennēn

Past

1st sing.brendi; branti
2nd sing.brendis; brantīs; brantīst
3rd sing.brendi; branti
1st plur.brendin; brantīm; brantīn; brantīmēs
2nd plur.brendit; brantīt
3rd plur.brendin; brantīn

Imperative

Singularbrenni
Pluralbrennit; brennet

Verbs conjugated like brennen

brennen,

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-