Infinitive
bineman
Participles
| Present | binemandi |
| Past | binuman |
Indicative
Present
| 1st sing. | binemo; binemon |
| 2nd sing. | binimis; binimist |
| 3rd sing. | binimit |
| 1st plur. | binemon |
| 2nd plur. | binemet |
| 3rd plur. | binemont |
Past
| 1st sing. | binam |
| 2nd sing. | bināmi; bināmis |
| 3rd sing. | binam |
| 1st plur. | bināmun |
| 2nd plur. | bināmut |
| 3rd plur. | bināmun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | bineme |
| 2nd sing. | binemes; binemest |
| 3rd sing. | bineme |
| 1st plur. | binemen |
| 2nd plur. | binemet |
| 3rd plur. | binemen |
Past
| 1st sing. | bināmi |
| 2nd sing. | bināmi; bināmis |
| 3rd sing. | bināmi |
| 1st plur. | bināmin |
| 2nd plur. | bināmit |
| 3rd plur. | bināmin |
Imperative
| Singular | binem; binim |
| Plural | binemet |
Etymology
Sample Sentences
Cognates
-