Nominal Forms
Infinitive: vliegen
Past Participle: gevlieget; gevliect
Present participle: vliegende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | vliege |
| du | vliegest |
| ër | vlieget |
| wir | vliegen |
| ir | vlieget |
| sie | vliegent |
Past
| ich | vliegete; vliecte |
| du | vliegetest; vliectest |
| ër | vliegete; vliecte |
| wir | vliegeten; vliecten |
| ir | vliegetet; vliectet |
| sie | vliegeten; vliecten |
Subjunctive
Present
| ich | vliege |
| du | vliegest |
| ër | vlieget |
| wir | vliegen |
| ir | vlieget |
| sie | vliegen |
Past
| ich | vliegete; vliecte |
| du | vliegetest; vliectest |
| ër | vliegete; vliecte |
| wir | vliegeten; vliecten |
| ir | vliegetet; vliectet |
| sie | vliegeten; vliecten |
Imperative
| du | vlieges |
| wir | vliegen |
| ir | vlieget |
Etymology
Inherited from Old High German fliogan, from Proto-Germanic *fleuganą. See: Old High German 'fliogan', Old High German 'fliogan', Proto-Germanic '
*fleuganą'.
Verbs referencing "vliegen"
German, old spelling
fliegen, Luxembourgish
fléien.
Verbs similar to 'vliegen'
Nibelungen Lied References
-
(Nibelungenlied 34a:3) trunzûne sach man vliegen. vüre den palas dannen. And along before the castle / were splinters seen to fly
-
(Nibelungenlied 1367a:3) mit den bogen schiezen. ze den vogelen die dâ vlugen. As at the flying wild-fowl / through air the bolt was sped.
-
(Nibelungenlied 1381a:2) die schefte liezen vliegen. mit trunzûnen dannen. Splinters from the lances / flying high arise