Infinitive
quiter
Gerund
quitant
Indicative
Present
| 1st sing. | quite |
| 2nd sing. | quites |
| 3rd sing. | quite |
| 1st plur. | quitons |
| 2nd plur. | quitez |
| 3rd plur. | quitent |
Imperfect
| 1st sing. | quitois; quitoys |
| 2nd sing. | quitois; quitoys |
| 3rd sing. | quitoit; quitoyt |
| 1st plur. | quitions; quityons |
| 2nd plur. | quitiez; quityez |
| 3rd plur. | quitoient; quitoyent |
Past Historic
| 1st sing. | quita |
| 2nd sing. | quitas |
| 3rd sing. | quita |
| 1st plur. | quitasmes |
| 2nd plur. | quitastes |
| 3rd plur. | quiterent |
Future
| 1st sing. | quiterai; quiteray |
| 2nd sing. | quiteras |
| 3rd sing. | quitera |
| 1st plur. | quiterons |
| 2nd plur. | quiterez |
| 3rd plur. | quiteront |
Conditional
| 1st sing. | quiterois; quiteroys |
| 2nd sing. | quiterois; quiteroys |
| 3rd sing. | quiteroit; quiteroyt |
| 1st plur. | quiterions; quiteryons |
| 2nd plur. | quiteriez; quiteryez |
| 3rd plur. | quiteroient; quiteroyent |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | quite |
| 2nd sing. | quites |
| 3rd sing. | quite |
| 1st plur. | quitons |
| 2nd plur. | quitez |
| 3rd plur. | quitent |
Imperfect
| 1st sing. | quitasse |
| 2nd sing. | quitasses |
| 3rd sing. | quitast |
| 1st plur. | quitassions |
| 2nd plur. | quitassiez |
| 3rd plur. | quitassent |
Imperative
| 2nd sing. | quite |
| 1st plur. | quitons |
| 2nd plur. | quitez |
Verbs conjugated like quiter
saluer,
combiner,
atourner,
effectuer,
approuvender,
employer,
r'asseurer,
empenser,
estrangler,
denunchier,
bailler,
baisler,
empescher,
embausmer,
coniurer,
engendrer,
tesmoigner,
despouiller,
despossesser,
rebarber, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Inherited from Old French quitter (“to liberate”); equivalent to modern French quitte + -er. See: Old French '
quitter', Old French '
quitter'.
Sample Sentences
Cognates
-