Infinitive
winnen; to winnen; winne
Participles
| Present | winnende; winnynge |
| Past | wonnen; wonne; ywonnen; ywonne |
Indicative
Present
| 1st sing. | winne |
| 2nd sing. | winnest |
| 3rd sing. | winneth |
| 1st plur. | winnen; winne; winneth |
| 2nd plur. | winnen; winne; winneth |
| 3rd plur. | winnen; winne; winneth |
Past
| 1st sing. | wan; won |
| 2nd sing. | wonne; wanne |
| 3rd sing. | wan; won |
| 1st plur. | wonnen; wonne; wannen; wanne |
| 2nd plur. | wonnen; wonne; wannen; wanne |
| 3rd plur. | wonnen; wonne; wannen; wanne |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | winne |
| 2nd sing. | winne |
| 3rd sing. | winne |
Past
| 1st sing. | wonne; wanne |
| 2nd sing. | wonne; wanne |
| 3rd sing. | wonne; wanne |
Imperative
| Singular | winne |
| Plural | winneth; winne |
Verbs conjugated like winnen
winnen,
Etymology
Inherited from Old English winnan, from Proto-West Germanic *winnan, from Proto-Germanic *winnaną (“to labor; to win, gain; to fight, strive”). See: Old English '
winnan', Old English '
winnan', Proto-Germanic '
*winnaną'.
Verbs referencing "winnen"
English
win.
Sample Sentences
Cognates
-