Infinitive
sinken; to sinken; sinke
Participles
| Present | sinkynge; sinkende |
| Past | sunken; sunke; ysunken; ysunke |
Indicative
Present
| 1st sing. | sinke |
| 2nd sing. | sinkest |
| 3rd sing. | sinketh |
| 1st plur. | sinken; sinke; sinketh |
| 2nd plur. | sinken; sinke; sinketh |
| 3rd plur. | sinken; sinke; sinketh |
Past
| 1st sing. | sank |
| 2nd sing. | sunke; sanke |
| 3rd sing. | sank |
| 1st plur. | sunken; sunke; sanken; sanke |
| 2nd plur. | sunken; sunke; sanken; sanke |
| 3rd plur. | sunken; sunke; sanken; sanke |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | sinke |
| 2nd sing. | sinke |
| 3rd sing. | sinke |
Past
| 1st sing. | sunke; sanke |
| 2nd sing. | sunke; sanke |
| 3rd sing. | sunke; sanke |
Imperative
| Singular | sinke |
| Plural | sinketh; sinke |
Verbs conjugated like synken
synken,
Etymology
From Old English sincan, from Proto-West Germanic *sinkwan, from Proto-Germanic *sinkwaną. See: Old English '
sincan', Proto-Germanic '
*sinkwaną'.
Verbs referencing "synken"
English
sink.
Sample Sentences
-
14ᵗʰ Century, Chaucer, The Canterbury Tales, The Knight's Tales
-
Lat oure sorwe synken into þin herte.
-
Let our sorrow sink into your heart.
Cognates
-