Infinitive
speden; to speden; spede
Participles
| Present | spedynge; spedende |
| Past | sped; ysped |
Indicative
Present
| 1st sing. | spede |
| 2nd sing. | spedest |
| 3rd sing. | spedeth |
| 1st plur. | speden; spede; spedeth |
| 2nd plur. | speden; spede; spedeth |
| 3rd plur. | speden; spede; spedeth |
Past
| 1st sing. | spedde |
| 2nd sing. | speddest |
| 3rd sing. | spedde |
| 1st plur. | spedden; spedde |
| 2nd plur. | spedden; spedde |
| 3rd plur. | spedden; spedde |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | spede |
| 2nd sing. | spede |
| 3rd sing. | spede |
Past
| 1st sing. | spedde |
| 2nd sing. | spedde |
| 3rd sing. | spedde |
Imperative
| Singular | spede |
| Plural | spedeth; spede |
Etymology
From Old English spēdan, from Proto-West Germanic *spōdijan.
Verbs referencing "speden"
English
speed.
Sample Sentences
Cognates
-