Infinitive
sengen; to sengen; senge
Participles
| Present | sengynge; sengende |
| Past | senged; seynd; ysenged; yseynd |
Indicative
Present
| 1st sing. | senge |
| 2nd sing. | sengest |
| 3rd sing. | sengeth |
| 1st plur. | sengen; senge; sengeth |
| 2nd plur. | sengen; senge; sengeth |
| 3rd plur. | sengen; senge; sengeth |
Past
| 1st sing. | senged; sengede; seynde |
| 2nd sing. | sengedest; seyndest |
| 3rd sing. | senged; sengede; seynde |
| 1st plur. | sengeden; senged; sengede; seynden; seynde |
| 2nd plur. | sengeden; senged; sengede; seynden; seynde |
| 3rd plur. | sengeden; senged; sengede; seynden; seynde |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | senge |
| 2nd sing. | senge |
| 3rd sing. | senge |
Past
| 1st sing. | senged; sengede; seynde |
| 2nd sing. | senged; sengede; seynde |
| 3rd sing. | senged; sengede; seynde |
Imperative
| Singular | senge |
| Plural | sengeth; senge |
Verbs conjugated like sengen
sengen,
Etymology
From Old English senġan, from Proto-West Germanic *sangijan.
Verbs referencing "sengen"
English
singe.
Sample Sentences
Cognates
-