Infinitive
rewen; to rewen; rewe
Participles
| Present | rewynge; rewende |
| Past | rowen; rowe; rewed |
Indicative
Present
| 1st sing. | rewe |
| 2nd sing. | rewest |
| 3rd sing. | reweth |
| 1st plur. | rewen; rewe; reweth |
| 2nd plur. | rewen; rewe; reweth |
| 3rd plur. | rewen; rewe; reweth |
Past
| 1st sing. | rew; rewed; rewede |
| 2nd sing. | rowe; rewedest |
| 3rd sing. | rew; rewed; rewede |
| 1st plur. | rowen; rowe; reweden; rewed; rewede |
| 2nd plur. | rowen; rowe; reweden; rewed; rewede |
| 3rd plur. | rowen; rowe; reweden; rewed; rewede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | rewe |
| 2nd sing. | rewe |
| 3rd sing. | rewe |
Past
| 1st sing. | rowe; rewed; rewede |
| 2nd sing. | rowe; rewed; rewede |
| 3rd sing. | rowe; rewed; rewede |
Imperative
| Singular | rewe |
| Plural | reweth; rewe |
Verbs conjugated like rewen
rewen,
Etymology
From Old English hrēowan; equivalent to rewe (“rue”) + -en (infinitival suffix).
Verbs referencing "rewen"
English
rue.
Sample Sentences
-
Madame, reweth upon my peynes smerte (Late 14th century Geoffrey Chaucer, ‘The Franklin's Tale’, Canterbury Tales)
Cognates
-