Infinitive
relenten; to relenten; relente
Participles
| Present | relentynge; relentende |
| Past | relented; relent; yrelented |
Indicative
Present
| 1st sing. | relente |
| 2nd sing. | relentest |
| 3rd sing. | relenteth |
| 1st plur. | relenten; relente; relenteth |
| 2nd plur. | relenten; relente; relenteth |
| 3rd plur. | relenten; relente; relenteth |
Past
| 1st sing. | relented; relentede |
| 2nd sing. | relentedest |
| 3rd sing. | relented; relentede |
| 1st plur. | relenteden; relented; relentede |
| 2nd plur. | relenteden; relented; relentede |
| 3rd plur. | relenteden; relented; relentede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | relente |
| 2nd sing. | relente |
| 3rd sing. | relente |
Past
| 1st sing. | relented; relentede |
| 2nd sing. | relented; relentede |
| 3rd sing. | relented; relentede |
Imperative
| Singular | relente |
| Plural | relenteth; relente |
Verbs conjugated like relenten
relenten,
Etymology
From Anglo-Norman relentir, from Latin relentō. See: Anglo-Norman '
relentir', Latin '
relentō'.
Verbs referencing "relenten"
English
relent.
Sample Sentences
Cognates
-