Infinitive
iwerpen; to iwerpen; iwerpe
Participles
| Present | iwerpynge; iwerpende |
| Past | iworpen; iworpe |
Indicative
Present
| 1st sing. | iwerpe |
| 2nd sing. | iwerpest |
| 3rd sing. | iwerpeth |
| 1st plur. | iwerpen; iwerpe; iwerpeth |
| 2nd plur. | iwerpen; iwerpe; iwerpeth |
| 3rd plur. | iwerpen; iwerpe; iwerpeth |
Past
| 1st sing. | iwarp |
| 2nd sing. | iworpe |
| 3rd sing. | iwarp |
| 1st plur. | iworpen; iworpe |
| 2nd plur. | iworpen; iworpe |
| 3rd plur. | iworpen; iworpe |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | iwerpe |
| 2nd sing. | iwerpe |
| 3rd sing. | iwerpe |
Past
| 1st sing. | iworpe |
| 2nd sing. | iworpe |
| 3rd sing. | iworpe |
Imperative
| Singular | iwerpe |
| Plural | iwerpeth; iwerpe |
Verbs conjugated like iwerpen
iwerpen,
Etymology
From Old English ġeweorpan; equivalent to i- + werpen.
Sample Sentences
Cognates
-