Infinitive
flayen; to flayen; flaye
Participles
| Present | flayinge; flayende |
| Past | flayed; yflayed |
Indicative
Present
| 1st sing. | flaye |
| 2nd sing. | flayest |
| 3rd sing. | flayeth |
| 1st plur. | flayen; flaye; flayeth |
| 2nd plur. | flayen; flaye; flayeth |
| 3rd plur. | flayen; flaye; flayeth |
Past
| 1st sing. | flayed; flayede |
| 2nd sing. | flayedest |
| 3rd sing. | flayed; flayede |
| 1st plur. | flayeden; flayed; flayede |
| 2nd plur. | flayeden; flayed; flayede |
| 3rd plur. | flayeden; flayed; flayede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | flaye |
| 2nd sing. | flaye |
| 3rd sing. | flaye |
Past
| 1st sing. | flayed; flayede |
| 2nd sing. | flayed; flayede |
| 3rd sing. | flayed; flayede |
Imperative
| Singular | flaye |
| Plural | flayeth; flaye |
Etymology
Sample Sentences
Cognates
-