Infinitive
dynen; to dynen; dyne; dynnen; to dynnen; dynne
Participles
| Present | dynynge; dynende; dynnynge; dynnende |
| Past | dyned; dynned |
Indicative
Present
| 1st sing. | dyne; dynne |
| 2nd sing. | dynest; dynnest |
| 3rd sing. | dyneth; dynneth |
| 1st plur. | dynen; dyne; dyneth; dynnen; dynne; dynneth |
| 2nd plur. | dynen; dyne; dyneth; dynnen; dynne; dynneth |
| 3rd plur. | dynen; dyne; dyneth; dynnen; dynne; dynneth |
Past
| 1st sing. | dyned; dynede; dynned; dynnede |
| 2nd sing. | dynedest; dynnedest |
| 3rd sing. | dyned; dynede; dynned; dynnede |
| 1st plur. | dyneden; dyned; dynede; dynneden; dynned; dynnede |
| 2nd plur. | dyneden; dyned; dynede; dynneden; dynned; dynnede |
| 3rd plur. | dyneden; dyned; dynede; dynneden; dynned; dynnede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | dyne; dynne |
| 2nd sing. | dyne; dynne |
| 3rd sing. | dyne; dynne |
Past
| 1st sing. | dyned; dynede; dynned; dynnede |
| 2nd sing. | dyned; dynede; dynned; dynnede |
| 3rd sing. | dyned; dynede; dynned; dynnede |
Imperative
| Singular | dyne; dynne |
| Plural | dyneth; dyne; dynneth; dynne |
Verbs conjugated like dynen
dynen,
Etymology
From Old French disner, from Vulgar Latin *disiūnāre, contraction of disieiūnāre. Doublet of dyner, from the same Old French word used substantively. See: Old French '
disner'.
Verbs referencing "dynen"
English
dine.
Sample Sentences
-
What wol ye dine? [1387–1400, Geoffrey Chaucer, “The Sompners Tale”, in The Canterbury Tales, [Westminster: William Caxton, published 1478], →OCLC; republished in [William Thynne], editor, The Workes of Geffray Chaucer Newlye Printed, […], [London]: […] [Richard Grafton for] Iohn Reynes […], 1542, →OCLC:]
Cognates
-