Infinitive
chynen; to chynen; chyne
Participles
| Present | chynynge; chynende |
| Past | chynen; chyne; chyned |
Indicative
Present
| 1st sing. | chyne |
| 2nd sing. | chynest |
| 3rd sing. | chyneth |
| 1st plur. | chynen; chyne; chyneth |
| 2nd plur. | chynen; chyne; chyneth |
| 3rd plur. | chynen; chyne; chyneth |
Past
| 1st sing. | chon; chyned; chynede |
| 2nd sing. | chone; chyne; chynedest |
| 3rd sing. | chon; chyned; chynede |
| 1st plur. | chonen; chone; chynen; chyne; chyneden; chyned; chynede |
| 2nd plur. | chonen; chone; chynen; chyne; chyneden; chyned; chynede |
| 3rd plur. | chonen; chone; chynen; chyne; chyneden; chyned; chynede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | chyne |
| 2nd sing. | chyne |
| 3rd sing. | chyne |
Past
| 1st sing. | chone; chyne; chyned; chynede |
| 2nd sing. | chone; chyne; chyned; chynede |
| 3rd sing. | chone; chyne; chyned; chynede |
Imperative
| Singular | chyne |
| Plural | chyneth; chyne |
Verbs conjugated like chynen
chynen,
Etymology
1. From Old English ċīnan, from Proto-West Germanic *kīnan, from Proto-Germanic *kīnaną.
2. Forms with /i/ are influenced by chyne (“crack”). See: Proto-Germanic '
*kīnaną'.
Sample Sentences
Cognates
-