Infinitive
bloken; to bloken
Participles
| Present | blokende; blokynge |
| Past | bloked |
Indicative
Present
| 1st sing. | bloke |
| 2nd sing. | blokest |
| 3rd sing. | bloketh |
| 1st plur. | bloken; bloke; bloketh |
| 2nd plur. | bloken; bloke; bloketh |
| 3rd plur. | bloken; bloke; bloketh |
Past
| 1st sing. | bloked; blokede |
| 2nd sing. | blokedest |
| 3rd sing. | bloked; blokede |
| 1st plur. | blokeden; bloked; blokede |
| 2nd plur. | blokeden; bloked; blokede |
| 3rd plur. | blokeden; bloked; blokede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | bloke |
| 2nd sing. | bloke |
| 3rd sing. | bloke |
Past
| 1st sing. | bloked; blokede |
| 2nd sing. | bloked; blokede |
| 3rd sing. | bloked; blokede |
Imperative
| Singular | bloke |
| Plural | bloketh; bloke |
Verbs conjugated like bloken
chauncen,
schaden,
astoneyen,
stakeren,
eschaungen,
overschadwen,
afraynen,
quaveren,
schadwen,
enrollen,
queynten,
larden,
bischrewen,
basken,
bloken,
busken,
couren,
taunen,
splayen,
Etymology
Inherited from Old English blācian (“to become pale”); equivalent to blok (“pale”) + -en (infinitival suffix).
Sample Sentences
Cognates
-