Infinitive
| Nominative | kêren; kēren |
| Genitive | kêrens; kērens |
| Dative | kêrene; kērene |
Indicative
Present
| 1st sing. | kêre; kēre |
| 2nd sing. | kêers; kêres; kēers; kēres |
| 3rd sing. | kêert; kêret; kēert; kēret |
| 1st plur. | kêren; kēren |
| 2nd plur. | kêert; kêret; kēert; kēret |
| 3rd plur. | kêren; kēren |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | kêre; kēre |
| 2nd sing. | kêers; kêres; kēers; kēres |
| 3rd sing. | kêre; kēre |
| 1st plur. | kêren; kēren |
| 2nd plur. | kêert; kêret; kēert; kēret |
| 3rd plur. | kêren; kēren |
Past
Imperative
| Singular | kêer; kêre; kēer; kēre |
| Plural | kêert; kêret; kēert; kēret |
Verbs conjugated like keren
keren,
Etymology
From Old Dutch kēren, from Proto-Germanic *karzijaną, *kaurijaną.
Verbs referencing "keren"
Dutch
keren.
Sample Sentences
Cognates
-