Infinitive
| Nominative | crônen |
| Genitive | crônens |
| Dative | crônene |
Indicative
Present
| 1st sing. | crône |
| 2nd sing. | crôons; crônes |
| 3rd sing. | crôont; crônet |
| 1st plur. | crônen |
| 2nd plur. | crôont; crônet |
| 3rd plur. | crônen |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | crône |
| 2nd sing. | crôons; crônes |
| 3rd sing. | crône |
| 1st plur. | crônen |
| 2nd plur. | crôont; crônet |
| 3rd plur. | crônen |
Past
Imperative
| Singular | crôon; crône |
| Plural | crôont; crônet |
Verbs conjugated like cronen
cronen,
Etymology
From Old Dutch *krōnen, presumably from Proto-Germanic *kraunijaną.
Verbs referencing "cronen"
Dutch
kronen.
Sample Sentences
-
Een goed knecht, die van sinen here berispt is, ..., en is niet murmurende noch cronende. (A good servant who has been rebuked by his lord,...., is grumbling nor groaning.)
Cognates
-