Infinitive
| Nominative | clingen |
| Genitive | clingens |
| Dative | clingene |
Indicative
Present
| 1st sing. | clinge |
| 2nd sing. | clincs; clinges |
| 3rd sing. | clinct; clinget |
| 1st plur. | clingen |
| 2nd plur. | clinct; clinget |
| 3rd plur. | clingen |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | clinge |
| 2nd sing. | clincs; clinges |
| 3rd sing. | clinge |
| 1st plur. | clingen |
| 2nd plur. | clinct; clinget |
| 3rd plur. | clingen |
Past
Imperative
| Singular | clinc; clinge |
| Plural | clinct; clinget |
Etymology
From Old Dutch *clingan, from Proto-Germanic *klinganą. See: Proto-Germanic '
*klinganą'.
Verbs referencing "clingen"
Dutch
klinken, Afrikaans
klink.
Sample Sentences
Cognates
-