Infinitive
| Nominative | bruken |
| Genitive | brukens |
| Dative | brukene |
Indicative
Present
| 1st sing. | bruke |
| 2nd sing. | bruucs; brukes |
| 3rd sing. | bruuct; bruket |
| 1st plur. | bruken |
| 2nd plur. | bruuct; bruket |
| 3rd plur. | bruken |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | bruke |
| 2nd sing. | bruucs; brukes |
| 3rd sing. | bruke |
| 1st plur. | bruken |
| 2nd plur. | bruuct; bruket |
| 3rd plur. | bruken |
Past
Imperative
| Singular | bruuc; bruke |
| Plural | bruuct; bruket |
Verbs conjugated like bruken
bruken,
Etymology
From Old Dutch *brūkan, from Proto-West Germanic *brūkan.
Verbs referencing "bruken"
Faroese
brúka, Dutch
bruiken.
Sample Sentences
Cognates
-