Nominal Forms
Infinitive zerdrécken
Past participle zerdréckt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | zerdrécken |
| du | zerdrécks |
| hien;si;hatt;et | zerdréckt |
| mir | zerdrécken |
| dir | zerdréckt |
| si | zerdrécken |
Preterite
Perfect
| ech | hu zerdréckt |
| du | hues zerdréckt |
| hien;si;hatt;et | huet zerdréckt |
| mir | hu zerdréckt |
| dir | hutt zerdréckt |
| si | hu zerdréckt |
Pluperfect
| ech | hat zerdréckt |
| du | has zerdréckt |
| hien;si;hatt;et | hat zerdréckt |
| mir | hate zerdréckt |
| dir | hat zerdréckt |
| si | hate zerdréckt |
Future I
| ech | wäert zerdrécken |
| du | wäerts zerdrécken |
| hien;si;hatt;et | wäert zerdrécken |
| mir | wäerte zerdrécken |
| dir | wäert zerdrécken |
| si | wäerte zerdrécken |
Future II
| ech | wäert zerdréckt hunn |
| du | wäerts zerdréckt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert zerdréckt hunn |
| mir | wäerte zerdréckt hunn |
| dir | wäert zerdréckt hunn |
| si | wäerte zerdréckt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif zerdrécken |
| du | géifs zerdrécken |
| hien;si;hatt;et | géif zerdrécken |
| mir | géife zerdrécken |
| dir | géift zerdrécken |
| si | géife zerdrécken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt zerdréckt |
| du | häss zerdréckt |
| hien;si;hatt;et | hätt zerdréckt |
| mir | hätte zerdréckt |
| dir | hätt zerdréckt |
| si | hätte zerdréckt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | zerdréck |
| Plural | zerdréckt |
Verbs conjugated like zerdrécken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences